NOTHINGTOLOOSE says: สวัสดี วา เป็นยังไงบ้าง
WA~Y TO FIND says: ดีค่ะ น๊อต ที่นู่นเ็ป็นยังไงบ้าง ^^
NOTHINGTOLOOSE says: หิมะตก เราได้งานแล้วละ ช่วงนี้ยุ่งๆ
WA~Y TO FIND says: จริงป่าว งั้นไม่กวนตั้งใจทำงานนะ
.
.
.
บทสนทนาเพียงสั้นๆ ที่ส่งไกลข้ามทวีป ข้ามเวลาที่แตกต่างกันไปยังจุดหมาย ช่วยบรรเทาความรู้สึกคิดถึงในช่วงเวลายาวนานได้
วาหยิบกีต้าร์ขึ้นมาเล่น ภาพบรรยากาศของงานประกวดปีที่แล้วยังชัดเจนอยู่ในใจ จากวันนั้นจนถึงตอนนี้ ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ก็ยังไม่ไปถึงไหน เป็นแค่เพื่อนคุยปรึกษาด้านดนตรี มาเรื่อยๆ รู้ตัวอีกที เขาคนนั้นก็ไปเรียนต่อต่างประเทศเสียแล้ว ซึ่งก็แน่นอนละ อเมริกา
ความเคว้งคว้างก่อตัวขึ้นอีกครั้ง เมื่อนึกถึงประเทศแดนไกล แต่ก็ไม่เท่ากับตอนที่ได้รู้ว่า เขาคนนั้น มีใครคนนึงดูแลอยู่ นั่นหมายถึงเขาไม่เคยคิดอะไรเกินกว่าคำว่าเพื่อน ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้อัดแน่นอยู่ในอกหญิงสาว ประกายความสับสนฉายผ่านทางแววตา เหมือนทุกๆครั้ง ที่บอกตัวเองว่า เราเป็นเพื่อนกัน
“ไม่ผิดใช่ไหมที่เป็นอะไรที่คนเขาไม่เป็นกัน แค่แอบไปหลงรักแฟนชาวบ้านฉันไม่ได้ทำผิดกฏหมาย…” เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะความฟุ้งซ่านของวา หน้าจอโชว์ว่า “เหมย”
“เฮ้ย วา ชั้นเดินทางอาทิตย์หน้าแล้วนะ วันนี้แกว่างหรือเปล่า ไปช่วยชั้นซื้อของหน่อยสิ”
“ได้เหมย ที่ไหนดีละ สยาม? โอเค อีกชั่วโมงเจอกัน”
.
.
.
หลังจากซื้อของที่เหมยต้องการจนเป็นที่พอใจ ก็ได้เวลาในการนั่งพัก จิบ vanilla steam milk สบายๆ ในร้านกาแฟ
“อาทิตย์หน้าแกไปแล้ว ฉันคงคิดถึงแกมากวะ ดูแลตัวเองดีๆละ” วา พูดด้วยสีหน้าเหงาๆ พลอยทำให้เหมยรู้สึกผิดเล็กๆ ที่ต้องทิ้งเพื่อนไว้คนเดียว
“แกก็รู้ชั้นไม่ไปปีนี้ไม่ได้นี่หว่า เอาน่า ชั้นจะซื้อของฝากกลับมาให้แกเยอะๆ เลย ชอบเก็บแผ่นเสียงไม่ใช่เหรอ” เหมยพูดทีเล่นทีจริง แต่ตาเล็กๆ ของเหมย มองทะลุหัวใจเพื่อนอย่างปรุโปร่ง เงียบไปสามวินาที ก่อนตัดสินใจพูด
“วา….แกหาคนดูแลตัวเองบ้างก็ได้นะ คนมาจีบแกออกจะเยอะแยะ ฉันไม่เห็นแกคบกับใครจริงจังซักคน คบเพื่อความสงสารปฏิเสธเขาไม่เป็น สุดท้ายแกก็ต้องบอกเลิกเขา แล้วก็มานั่งเหงาอยู่นี่ซะงั้น อีกหน่อยไมมีฉันแล้วแกจะอยู่ยังไง”
เหมยเว้นวรรค สบตา และมองวาซึ่งกำลังทำหน้างงๆ แทนคำพูดที่ว่า (วกมาเรื่องนี้ได้ไง)
“ทำไมแกไม่เปิดใจรับใครสักคนละ หรือแกมีใครอยู่ในใจเหรอ”
“เปล่า” วาตอบเกือบจะทันทีทันใด “ไม่มี แค่ฉันคิดว่า ฉันไม่พร้อมที่จะคบใครก็เท่านั้น”
“ให้มันจริงเถอะ” เหมยพูดด้วยน้ำเสียงประชุดเล็กน้อย “งั้นก็โสดให้เรื่อยๆ จนกว่าฉันจะกลับมาแล้วกัน สัญญาก่อนนะ ว่าถ้ามีอะไรอัพเดท แกต้องส่งเมล์หาฉันทันที เข้าใจ?”
“อืม” วาตอบสั้นๆ สายตามองเพื่อนรัก ที่กำลังรื้อของที่เพิ่งซื้อออกมาอย่างอารมณ์ดี แล้วถอนใจเบาๆกับตัวเอง
(อาทิตย์หน้า ฉันจะอยู่ยังไงนะ)
